Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

آلت کوین (Altcoin) چیست؟ بهترین آلتکوین‌ها کدامند؟

زمان مطالعه: 9 دقیقه

پس از موفقیت و محبوبیت «بیت‌کوین» (Bitcoin)، رمزارزهای زیادی به وجود آمدند. به مجموعه این رمزارزها، «آلت‌کوین» (Altcoin) گفته می‌شود. برای این‌که آلت‌کوین‌ها بتوانند در کنار بیت‌کوین، حرفی برای گفتن داشته باشند، سعی در ارائه خدماتی داشتند که بتوانند موقعیت‌شان را تثبیت کنند. در ادامه با تعدادی از مهم‌ترین آلت‌کوین‌ها و مزیت‌های‌شان آشنا خواهید شد. با دیدکس همراه باشید.

آلت‌کوین چیست؟

اصطلاح آلت‌کوین، به همه ارزهای رمزپایه به جز بیت‌کوین اشاره دارد. به اعتقادِ برخی افراد، آلت‌کوین، مخفف کلمهِ  “alternative to Bitcoin” به معنای جانشینِ بیت‌کوین است. آلت‌کوین‌ها، ارزهای رمزپایه‌ای هستند که از فناوری «بلاک‌چین» (Blockchain) استفاده می‌کنند و امکان معامله امن «نظیر به نظیر» (Peer to Peer) را فراهم می کنند. آلت‌کوین‌ها با کمی تغییر در پروتکل یا مجموعه قوانین بیت‌کوین سعی در جلب توجه کاربران دارند. بنابراین پروتکل آلت‌کوین‌ها با بیت‌کوین متفاوت است. به عنوان مثال، برخی از آلت‌کوین‌ها، از الگوریتم «هشِ» (Hash) متفاوتی نسبت‌به بیت‌کوین استفاده می‌کنند. در حالی‌که بیت‌کوین از الگوریتم هشی به نام «شا-256» (SHA-256) استفاده می‌کند، بسیاری دیگر از الگوریتمی به نام«اسکریپت» (Scrypt) استفاده می‌کنند.

نکته: معامله نظیر به نظیر، به معامله‌ای گفته می‌شود که، بدون کمک شخص دیگر یا سازمانی بین دو نفر و به طور مستقیم انجام می‌شود.

بیشتر آلت‌کوین‌های معروف از ساختار اصلی بیت‌کوین الگو می‌گیرند. انجام این روش تقریباً آسان است زیرا بیت‌کوین یک بستر رایگان و «منبع باز» (open source) است.

برخی از آلت‌کوین‌ها، سیاست‌های پولی متفاوتی را برای تشویق به استفاده و یا اصلاح آن در نظر گرفته‌اند. سیاست‌هایی مانند کاهش هزینه یا نرخ بهره مثبت یا منفی برای کوینِ ذخیره شده، می‌تواند انگیزه‌ای برای احتکار کوین‌ها باشد و یا برعکس انگیزه کاربر از احتکار را از بین ببرد. سیاست‌های استخراج یا «ماینینگ» (Mining) سکه و پاداش برای استخراج بلاک‌های جدید نیز، ممکن است متفاوت از بیت‌کوین باشد.

آلت‌کوین‌ها، گاهی اوقات پروژه‌هایی از طرف علاقه‌مندان حوزه رمزارز هستند و گاهی پایه‌ای برای مشاغل کاملاً جدید. حتی می‌توانند فراتر از یک کوین باشند و در قالب چارچوب‌های جدیدی برای همه موارد از اپلیکیشن‌های پیام‌رسان گرفته تا بازارهای آنلاین توسعه پیدا کنند.

براساس اطلاعات سایت «کوین‌مارکت‌کپ» (CoinMarketCap)، بیش از 5000 ارز رمزپایه وجود دارد که از آن میان آلت‌کوین‌ها، بیش از 34٪ از کل بازار ارزهای رمزپایه را تشکیل می دهند (در فوریه 2020).

بسیاری از آلت‌کوین‌ها، سعی دارند، محدودیت‌های بیت‌کوین را هدف قرار دهند. یک آلت‌کوین، برای موفقیت در برابر بیت‌کوین، باید یک مزیت رقابتی داشته باشد. در واقع آلت‎‌کوین‌های معروف، موفق شده‌اند، جای خالی برخی از نواقص بیت‌کوین را پر کنند و به همین دلیل نیز به موفقیت رسیده‌اند. در ادامه با برخی از معروف‌ترین آلت‌کوین‌ها و مزیت‌هایی که نسبت به بیت‌کوین ایجاد کرده‌اند، آشنا می‌شویم.

معروف‌ترین آلت‌کوین‌ها

اتریوم (Ethereum): مهم‌ترین آلت‌کوینِ بازار، در حال حاضر اتریوم است و مدت‌هاست در رتبه دوم سایت کوین‌مارکت‌کپ، جا خشک کرده است. اتریوم در سال 2015 راه‌اندازی شد و در آن زمان، هدف آن این بود که مکمل بیت‌کوین بودن باشد. اما خیلی زود به اصلی‌ترین و شاید تنها رقیب جدی بیت‌کوین تبدیل شد. اتریوم، مانند بیت‌کوین، از فناوری بلاک‌چین استفاده می‌‌کند، اما تفاوت‌های فنی زیادی با بیت‌کوین دارد.

به عنوان مثال، معاملات در شبکه اتریوم ممکن است حاوی کد اجرایی باشد، در حالی که داده‌های پیوست شده در معاملات شبکه بیت‌کوین، معمولاً فقط برای یادداشت‌برداری هستند. از تفاوت‌های دیگر، می‌توان به زمان تشکیل بلاک اشاره کرد. معاملات در شبکه اتریوم تنها ظرف چند ثانیه انجام می‌شوند، در حالی‌که، در شبکه بیت‌کوین، حدوداً 10 دقیقه زمان لازم است تا معاملات تایید شوند.

از تفاوت‌های دیگر می‌توان به الگوریتم‌هایی که آن‌ها روی آن اجرا می‌شوند اشاره کرد. اتریوم از الگوریتم اِتَش (ethash) استفاده می‌کند. در حالی‌که الگوریتم هش مورد استفاده بیت‌کوین، «شا-256» (SHA-256) است.

از همه مهم‌تر، اهداف شبکه‌های بیت‌کوین و اتریوم، تفاوت‌های اساسی دارند. بیت‌کوین به عنوان جایگزینی برای ارزهای ملی ایجاد شده و بنابراین هدف آرمانی آن این است که وسیله مبادله و ذخیره ارزش باشد، اما اتریوم به عنوان بستری برای تسهیل «قراردادهای هوشمند» (Smart Contracts) و «اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز» (Dapps)، در نظر گرفته شده است.

ریپل (Ripple): بیت‌کوین، به دلیل سازو کار «اجماع» (Consensus) که استفاده می‌کند، یعنی الگوریتم «اثبات کار» (Proof of Work)، انرژي برق بسیار زیادی نیاز دارد. اما ریپل از یک سازوکار دیگری برای فرآیند اجماع استفاده می‌کند که شامل عملیات «ماینینگ» (استخراج) نیست و بنابراین منجر به صرفه جویی در مصرف انرژی می‌شود. تفاوت دیگر ریپل با بیت‌کوین، مربوط به محدودیت عرضه آن‌هاست. محدودیت ریپل، 100 میلیارد واحد است. که از ابتدای عرضه ریپل، تمام توکن‌ها استخراج شده‌اند. بنابراین تورم ندارد. در حالی‌که بیت‌کوین، محدودیت 21 میلیون واحدی دارد که منجر به تورم شده است. تفاوت دیگر به سرعت تایید معاملات مربوط می‌شود. در شبکه ریپل ظرف چند ثانیه، معاملات تایید می‌شوند. از مزایای دیگر این آلت‌کوین، می‌توان به ضد جعل بودن، قابلیت دادن وام و اتصال ساده به شبکه‌های پرداخت اشاره کرد.

  • دش (Dash): مهم‌ترین دلیل برای ایجاد دش در سال 2014، رفع مشکلات مربوط به حریم خصوصی بیت‌کوین بود. دش، تمرکززدایی بیشتری نسبت به بیت‌کوین، ارائه می‌دهد. یکی از مشکلاتی که همواره بیت‌کوین با آن درگیر بوده است، موضوع «مقیاس‌پذیری» (Scaleability) پایین آن است. مشکلی که به نظر می‌رسد به دلیل مکانیزم اجماع بیت‌کوین، ایجاد شده است. رمزارزِ «دش» از الگوریتم اجماعی براساس رأی‌گیری «voting mechanism» از اعضا استفاده می‌کند. در نتیجه در هر ثانیه حدود 4000 هزار معامله تایید می‌شود که خیلی بیش‌تر از بیت‌کوین است که تنها 7 تراکنش در هر ثانیه به ثبت می‌رساند.
  • لایت‌کوین (litecoin): این ارز، در اکتبر سال 2011 معرفی شد و به عنوان «نقره‌ ی طلای بیت کوین» (silver to Bitcoin’s gold) شناخته شد. لایت‌کوین، از نظر کد و عملکرد، شبیه بیت‌کوین است. اما تفاوت‌های اساسی نیز با آن دارد. نخست این که، تعداد بیت‌کوین‌هایی که در نهایت عرضه خواهند شد، محدود به 21 میلیون واحد است. در حالی‌که برای لایت‌کوین، این رقم، 84 میلیون واحد است (4 برابر بیت‌کوین). موضوع دیگر، مدت زمان تشکیل «بلاک» (Block) است. در مورد بیت‌کوین گفته می‌شود، به طور متوسط هر 10 دقیقه یک‌بار یک بلاک تشکیل می‌شود. در مورد لایت‌کوین، این رقم به 2.5 دقیقه کاهش پیدا کرده است. یعنی 4 برابر سرعت بیت‌کوین. در نتیجه ظرف مدت کمتری معاملات بیش‌تری تایید می‌شوند.
  • ترون (Teron): ترون فقط یک ارز دیجیتال یا یک بلاک‌چین نیست. بلکه فراتر از آن، یک پروژه برای ایجاد یک اینترنت غیرمتمرکز، یک پلتفرم بلاک‌چین برای قراردادهای هوشمند و همچنین اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (Decentralized Apps) یا (dApps) است. به همین دلیل است که گفته می‌شود ترون با اتریوم، مشهورترین ارزی که این امکانات را ارائه می‌کند، در رقابت است. از ویژگی‌های متمایز ترون می‌توان به بستر محتوا محور آن اشاره کرد. کاربران می‌توانند، در بلاک‌چین ترون محتوا تولید کنند و تنها صاحب محتوایی که تولید می‌کنند، باشند و در ازای آن حقوق و دستمزد دریافت کنند. این پاداش به صورت ترون به آن‌ها پرداخت می‌شود.
  • مونرو (Monero): در حالی‌که هدف اصلی بیت‌کوین ارائه معاملات ناشناس بود، فناوری ارز دیجیتال آن کمی ناکارآمد عمل می‌کند و معاملات در آن چندان هم ناشناس نیست. معاملات بیت‎کوین با استفاده از نام مستعار انجام می‌شوند، به این معنی‌که آدرس اشخاصی که معاملات را انجام می‌دهند، رشته‌ای از حروف و اعدادِ تصادفی‌ست. با گذشت زمان، بسیاری از معاملات ممکن است، به یک آدرس ختم شوند. از آن‌جا که این معاملات در بلاک‌چین موجود و در دسترس عموم هستند، نگاهی اجمالی به آن‌ها، ممکن است، الگوی خرید یک فرد را در اختیار همه قرار دهد. رمزارزِ مونرو، آلت‌کوینی‌ست که حریم خصوصی بسیار بیشتری را ایجاد کرده و به ارز رمزپایه غالب «دارک‌نت» (Dark Net) تبدیل شده است. برای اطمینان از ناشناس بودن کاربر، مونرو، از «امضاهای زنگ دار» (ring signatures) استفاده می‌کند. در این روش، ضمن حفظ مخفی ماندن هویت فرستنده و آدرس او، برای گیرنده نیز، آدرس‌های یک‌بار مصرف ایجاد می‌شود.
  • زِدکَش (Zcash): مثال دیگر ارز که حریم خصوصی بهتری نسبت به بیت‌کوین فراهم می‌کند، آلت‌کوینی به نام زدکش است که از فرمول‌های ریاضی پیچیده‌ای به نام «اثبات دانش صفر» (zero-knowledge proofs) برای تأیید فرستنده‌ها و گیرنده‌ها بدون افشای هویت آن‌ها استفاده می‌کند. نام فرمول دانش صفری که زدکش استفاده می‌کند، “zk-SNARK” است.
  • نِیم‌کوین (Namecoin): این آلت‌کوین، در سال 2011 معرفی و اولین آلت‌کوینی‌ست که ایجاد شده است. نِیم‌کوین، براساس کد بیت‌کوین به وجود آمد و همانند بیت‌کوین، از الگوریتم اثبات کار استفاده کرد. همچنین درست مانند بیت‌کوین، تعداد آن به 21 میلیون واحد محدود می‌شود. مانند بیت‌کوین، می‌توان از نِیم‌کوین برای سیستم‌های پرداخت، استفاده کرد. نِیم‌کوین با کم‌رنگ جلوه دادن دامنه‌های کاربر، از بیت کوین جدا شد و پایه و اساس سیستم جدیدی از نام دامین‌ها (domain) در اینترنت را تشکیل داد. نِیم‌کوین، به کاربران اجازه می‌دهد با استفاده از بیت دامین (Bit Domain) خود، ثبت نام و بلاک استخراج کنند، که هدف از این کار، افزایش ناشناس ماندن و مقاومت در برابر سانسور است. به عبارتی، نِیم‌کوین اجازه می‌دهد در منطقه غیر قابل کنترل، دامین بیت ساخت. بر خلاف دیگر مناطق برای دامین که تحت نظر سیستم بین المللی کنترل و توزیع روی دامن‌های مختلف به نام آی سی ان ان (ICANN) هستند.
  • بیت‌کوین‌کش (Bitcoin Cash): در حالی‌که ارزهایی مانند مونرو و زدکش، بر ناشناس نگه داشتن هرچه بیشت‌ترِ هویت کاربر تمرکز دارند، سایر آلت‌کوین‌ها، مزایای دیگری از جمله ظرفیت معاملات بیشتر یا معاملات سریع‌تر را در اختیار کاربران قرار می‌دهند. اندازه بلاک در بلاک‌چینِ بیت‌کوین، تنها 1 مگا بایت است. در حالی‌که «بیت‌کوین‌کش» (Bitcoin Cash) هاردفورک بیت‌کوین، دارای بلاک‌هایی با ظرفیت 8 مگابایت است. به دلیل اندازه بلاک بیش‌تر، بیت‌کوین‌کش می‌تواند معاملات بسیار بیش‌تری نسبت به بیت‌کوین سنتی تایید کند.
  • بیت‌کوین گُلد (Bitcoin Gold): بیت‌کوین گلد، یک ارز دیجیتال است که، در اکتبر سال 2017 به وجود آمد. بیت‌کوین گُلد، آلتکوینی‌ست که برای کمک به دموکراتیک‌سازی عملیات استخراج ایجاد شد. به این ترتیب که، عملیات استخراج را در اختیار طیف وسیعی از پردازنده‌ها قرار دهد. استخراج بیت‌کوین به مدارهای مجتمع مخصوص برنامه «اسیک» (ASIC) نیاز دارد و از آن‌جایی که این اسیک‌ها پرهزینه هستند، باعث می‌شود فقط برخی از شرکت‌کنندگان در صنعت بتوانند در استخراج شرکت کنند. در نتیجه،  شرکت‌های بزرگ استخراج، مسئولیت پردازش معاملات بیت‌کوین را بر عهده دارند و منجر به تمرکز قدرت پردازش و استخراج بلاک می‌شود. این امر در تضاد با هدف بیت‌کوین، یعنی تمرکززدایی است. از طرفی این وضعیت خشم برخی از فعالان صنعت را برانگیخته است. به این دلیل، توسعه دهندگان، بیت‌کوین گلد را راه اندازی کردند که «بار» (Bar) را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود طیف گسترده‌ای از «گره»‌ها (Nodes) بتوانند تراکنش‌های آن را پردازش کنند.

آلت‌کوین‌ها چگونه کار می‌کنند؟

به طور کلی، آلت‌کوین‌ها بسیار شبیه‌به بیت‌کوین هستند. با استفاده از یک کلید خصوصی، می توانید رمزارز مورد نظر را از کیف پول دیجیتال خود به کیف پول کاربرهای دیگر ارسال کنید. معاملات در بلاک‌چین به ثبت می‌رسند و امکان تغییر اطلاعات آن وجود ندارد. 

انواع آلت‌کوین

با گذشت زمان و تکامل تدریجی آلت‌کوین‌ها،  انواع مختلفی از آن‌ها ظهور کردند. روند تغییرات آلت‌کوین‌ها به گونه‌ایست که ممکن است انقدر تفاوت آن‌ها با بیت‌کوین بیش‌تر شود که مفهوم آلت‌کوین دیگر این نباشد که «به هر رمزارز به جز بیت‎کوین، آلت‌کوین گفته می‌شود». ممکن است، در آینده، آلت‌کوین فقط به ارزهای رمزپایه مبتنی بر استخراج، غیر از بیت کوین اشاره داشته باشد.

قبل از این‌که به شرح انواع آلت‌کوین بپردازیم، لازم است بدانید که، این امکان وجود دارد که یک آلت‌کوین، در بیش از یک دسته قرار گیرد. بسیاری از آلت‌کوین‌ها،‌ علی‌رغم تفاوت‌هایی که با یکدیگر دارند، ویژگی‌هایی دارند که با هم هم‌پوشانی دارد.

  • مبتنی بر استخراج (Mining-Based): این آلت‌کوین‌ها یک فرآیند استخراج دارند که هدف آن‌ها رفع مشکلات مربوط به باز کردن قفل بلاک‌هاست. شباهت آن‌ها به بیت‌کوین بیش‌تر از سایر آلت‌کوین‌هاست. بیشتر آلت‌کوین‌های برتر در اوایل سال 2020 در این گروه قرار دارند. اتریوم، معروف‌ترین آلت‌کوین شناخته شده مبتنی بر استخراج است.
  • استیبل‌کوین (Stablecoins): هدف استیبل‌کوین‌ها کاهش نوسانات بیت‌کوین است و حفظ ارزش دارایی افراد است. ارزش استیبل‌کوین‌ها به ارز دولتی است که پشت آن‌هاست. مهم‌ترین ارزهایی که پشتیبان استیبل‌کوین‌ها هستند، عبارتند از؛ دلار آمریکا، یورو و طلا. مشهورترین استیبل‌کوین، «تتر» (Tether) است.
  • توکن‌های امنیتی (Security Tokens): این آلت‌کوین‌ها، به انواعی از کسب و کارها مرتبط می‌شوند و اغلب با یک آِکو (ICO) شروع به کار می‌کنند. توکن‌های امنیتی چیزی شبیه سهام سنتی هستند و معمولاً نوعی سود سهام مانند کارمزد یا مالکیت در مشاغل را نوید می‌دهند.

نکته: آیکو (ICO) مخفف واژه (initial coin offering) به معنای «عرضه اولیه سکه» است. آیکو، جایی‌ست که، ارزهای رمزنگاری شده برای اولین بار معرفی و عرضه می‌شوند و هدف سرمایه‌گذاران آن رمزارز نیز، جمع‌آوری پول برای راه‌اندازی رمزارز مورد نظر است.

  • توکن‌های کمکی (Utility Tokens): توکن‌های کمکی سعی در ارائه برخی خدمات دارند و گاهی اوقات به عنوان بخشی از آیکو به فروش می‌رسند. «فایل‌کوین» (Filecoin)، یک نمونه عالی از رمز ارز است که در سال 2017 و در  یک آیکو ارائه شد و توانست 257 میلیون دلار سرمایه جذب کند. هدف فایل‌کوین‌ها، ذخیره اطلاعات به صورت غیرمتمرکز است.
  • توکن‌های دیجیتال (Digital Tokens): توکن‌های دیجیتال، آلت‌کوین‎هایی هستند که توسط یک بستر بلاک‌چینی پشتیبانی می‌شوند و درصورت لزوم می‌توان آن‌ها را به رمزهای دیگر تبدیل و از آن‌ها استفاده کرد. مانند تتر که در بستر اتریوم کار می‌کند.

مزایای آلت‌کوین‌ها چیست؟

  • تلاش برای رفع نواقص بیت‌کوین: آلت‌کوین‌ها به طور کلی برای رفع محدودیت‌های مرتبط با چارچوب بیت‌کوین طراحی شده‌اند. از جمله؛ سرعت پایین شبکه بیت‌کوین، هزینه‌ بالای استخراج و عوامل دیگر.
  • بازدهی بالا: یک مزیت عمده آلت‌کوین‌ها بازدهی جذابی‌ست که تعدادی از آن‌ها ارائه داده‌اند. بسیاری از سازمان‌ها، اقدام به فروش توکن دیجیتال کرده‌اند و در برخی موارد، آلت‌کوین‌هایی که آن‌ها فروخته‌اند از افزایش ارزش چشم‌گیری برخوردار شده‌اند. به عنوان مثال، توکن‌های اتر، در طی یک پروژه فروش توکن، در سال 2014، با قیمت 0.311 دلار آمریکا به فروش رسید و در ژوئن 2017، به 414.76 دلار رسید که نشان دهنده سود بیش از 130،000٪ است.. آلت‌کوین «نئو» (NEO) که قبلاً به آن «آنت‌شیرز» (Antshares) گفته می شد، بازدهی بیشتری داشت؛ بیش از 160،000٪ . به این صورت که از 0.032 دلار به 52.63 دلار آمریکا رسید.
  • تنوع سبد سرمایه‌گذاری: در حالت ایده‌آل، باید در یک سبد سرمایه‌گذاری، 5 دارایی مختلف وجود داشته باشد. به طوری‌که 20 درصد کاهش در ارزش یک دارایی با 20 درصد افزایش در قیمت یک دارایی دیگر جبران شود. با این حال، چنین شرایط ایده‌آلی به ندرت اتفاق می‌افتد. سرمایه‌گذاران می‌توانند، همبستگی‌ها و یا روابط قیمتی بین ارزهای مختلف را بررسی کنند و سپس اقدام به انتخاب سبد متنوع خود کنند. به عنوان مثال، بعضی تحقیقات، نشان داده‌اند که بیت‌کوین و لایت‌کوین، از نظر حرکات قیمتی تقریباً همیشه، یکدیگر را دنبال می‌کنند. با این وجود، رابطه بین بیت‌کوین و سایر آلت‌کوین‌ها، اغلب پیچیده‌تر بوده است. بعضی اوقات، چندین آلت‌کوین در جهت بیت‌کوین، حرکت می‌کنند و مواردی هم پیش می‌آید که، آلت‌کوین‌ها درست مخالف بیت‌کوین، رفتار می‌کنند که به «فصل آلت‌کوین‌ها» (Alts Season)، معروف است. با این حال، زمان‎های دیگری نیز وجود دارد که برخی از آلت‌کوین‌ها، جداگانه و به طور مستقل از سایر ارزهای دیجیتال، افزایش چند صد درصدی دارند و سپس سقوط می‌کنند. به این قبیل آلت‌کوین‌ها «شِت‌کوین» (Shitcoin) گفته می‌شود و سرمایه‌گذارانی که در حال بررسی این گونه آلت‌کوین‌ها هستند، باید به خاطر داشته باشند که این دارایی‌ها بسیار خطرناک هستند. در نتیجه، سرمایه‌گذاران، قبل از انتخاب سبد متنوع خود، باید حسابی تحقیق کنند.
  • ایجاد رقابت: سازندگان آلت‌کوین‌ها در جهت رفع ایرادات بیت‌کوین و ارائه خدمات جدید با یکدیگر به رقابت می‌پردازند و توسعه هر چه بیش‌تر بازار را رقم می‌زنند.
  • کارمزد کم: یکی از مزایای استفاده از آلت‌کوین‌ها به عنوان روش پرداخت، علاوه بر فناوری بلاک‌چین ایمن، هزینه‌های معامله نسبتاً پایین است که برای هر معامله اعمال می‌شود.

معایب آلت‌کوین‌ها چیست؟

  • ارزش بسیار ناپایدار: به عنوان یک گزینه سرمایه‌گذاری، آلت‌کوین‌ها پدیده‌های جدیدی هستند و ارزش آن‌ها ممکن است به شدت تغییر کند.
  • پتانسیل بالا برای کلاهبرداری: آلت‌کوین‌ها، مانند بیت‌کوین، اغلب موضوع کلاهبرداری و سایر طرح‌های جعلی هستند.

سخن پایانی

در این مطلب به بیان مفهوم آلت‌کوین پرداختیم و گفتیم که به همه ارزهای رمزپایه به جز بیت‌کوین، آلت‌کوین گفته می‌شود. اما امروزه انقدر آلت‌کوین‌ها با بیت‌کوین، فرق کرده‌اند که، چندان نمی‌شود آن‌ها را با بیت‌کوین مقایسه کرد. دیدیم که هر کدام از آلت‌کوین‌ها، برای این‌که بتوانند با بیت‎‌کوین، رقابت کنند، سعی در ارائه خدمتی خاص داشته‌اند که برخی از آن‌ها نیز در این مسیر، موفق بوده‌اند و مهم‌ترینِ آن‌ها به همراه خدماتشان را معرفی کردیم. پس از آن، با ذکر انواع مختلف آلت‌کوین و بررسی مزایا و معایب آن‌ها بحث را پایان دادیم. شما در آلت‌کوین‌ها، سرمایه‌گذاری کردید؟ تجربه خودتون رو با ما به اشتراک بگذارید.

 

 

منابع:

www.investopedia.com

www.thebalance.com

www.whatis.techtarget.com

www.cryptocurrencyfacts.com

www.fxcm.com

www.cryptocurry.com

www.filecoin.io

www.techslang.com

 

نویسنده: پرستو کوراوند

نمایش نظراتبستن نظرات

ارسال دیدگاه